خانه / آموزش / علم و دانش / نجوم / ماه چگونه کار می کند؟
نیازمندی های رایگان خرید و فروش، استخدام، خدمات و…

ماه چگونه کار می کند؟

از هر جایی روی زمین، روشن ترین چیزی که در آسمان شب می باشد معمولاً ماه تنها قمر طبیعی زمین و نزدیک ترین جسم آسمانی (در فاصله ی ۲۴۰,۲۵۰ مایل یا ۳۸۶,۶۴۴ کیلومتر از زمین) می باشد. یونانیان باستان آن را به نام آرتمیس (Artemis) و سلنه (Selene) و رومی ها آن را لونا (Luna) نامیده اند.

هنگامی که ستاره شناسان اولیه به ماه نگاه کردند، معتقد بودند نقاط تاریک دریا و مناطق روشن تر زمین است. نظر ارسطو (که نظریه پذیرفته شده ی آن زمان محسوب می شد) این بود که ماه یک کره کامل و زمین مرکز جهان است. زمانی که گالیله با تلسکوپ به ماه نگاه کرد، تصاویر مختلف از زمین های ناهموار، کوه ها و چاله ها را مشاهده کرد و به این نتیجه رسید که ماه بسیار شبیه به زمین است و در آن کوه، دره و دشت می باشد. مشاهدات گالیله در نهایت به رد ایده های ارسطو و مدل محوریت زمین کمک کرد.

از آنجا که ماه نسبت به دیگر اجرام آسمانی به زمین نزدیک تر است، سفر انسان به آن از اهدافش شد. در سال ۱۹۶۰ سفر به کره ماه بین آمریکا و روسیه به یک مسابقه فضایی تبدیل شد. هر دو کشور، کاوشگرهای بدون سرنشین به مدار ماه فرستادند، و عکس هایی از سطح آن بدست آوردند؛ تا اینکه در ماه جولای سال ۱۹۶۹ فضانوردان آمریکایی نیل آمسترانگ و ادوین (باز) آلدرین اولین انسان هایی بودند که روی ماه قدم گذاشته و راه رفتند. پس از آن در طول شش ماموریت در سال های ۱۹۶۹ – ۱۹۷۲ در مجموع ۱۲ فضانورد آمریکایی سطح ماه را بررسی کردند. آنها مشاهداتی از عکس، سنگ و نمونه گرد و غبار با خود به زمین آوردند.

اگر شما هم می خواهید بدانید از این سفرهای تاریخی چه بدست آمده و یاد گرفته ایم و همین طور اگر می خواهید نگاهی دقیق تر به ماه داشته باشید؛ شما می توانید همین الان از ویژگی های سطح ماه، زمین شناسی، ساختار داخلی، مراحل شکل گیری و تاثیر آن بر زمین بخوانید. بیایید از زمین و زمان بدانیم!

چه چیزی روی سطح ماه است؟
اولین چیزی که هنگام رسیدن به ماه دیده می شود، مناطق تیره و روشن است. مناطق تیره ماریا (Maria) نامیده می شوند. ماریا تنها ۱۵ درصد از سطح ماه را پوشش می دهد. باقی مانده سطح ماه متشکل از ارتفاعات روشن یا ترا (Terrae) است که ارتفاعات ناهموار، کوهستانی و مناطق پُر از گودال می باشد. فضانوردان آپولو مشاهده کردند که مناطق مرتفع در حدود ۴ تا ۵ کیلومتر (۲.۵ تا ۳ مایل) بالاتر از متوسط ارتفاع در سطح ماه می باشد؛ در حالی که ماریا حدود ۲ تا ۳ کیلومتر (۱.۲ تا ۱.۸ مایل) در زیر ارتفاع متوسط است. این نتایج در سال ۱۹۹۰ و زمانی که کاوشگر کلمانتین در حال چرخش و نقشه برداری از سطح ماه بود، تایید شد.

بر اثر ضربه شهاب سنگ ها، سطح ماه از دهانه (چاله) تشکیل شده است. همچنین زمین شناسان متوجه مخروط های آتشفشانی، کانال هایی باریک در سطح ماه، لوله های گدازه و گدازه های قدیمی شدند که نشان می دهد در برخی از نقاط ماه، آتشفشانی فعال بوده است.

در سطح ماه خاک وجود ندارد. در عوض خاک، پُر از سنگپوش است. فضانوردان، سنگپوش را پودر خوبی از قطعات سنگ، ذرات شیشه ای آتشفشانی آمیخته با سنگ های بزرگ می نامند. پس از بررسی سنگ های آورده شده از ماه، زمین شناسان مشخصات زیر را یافتند:

  • ماریا عمدتاً از سنگ بازالت (Basalt)، سنگ های آتشفشانی بدست آمده از گدازه های سرد شده، تشکیل شده است.
  • مناطق مرتفع و کوهستانی عمدتاً شامل سنگ های آتشفشانی پلاژیوکلاز کلسیک (Anorthosite) و سنگ های زاویه دار سیمانی شکل (Breccia) می باشد.
  • با مقایسه نسبی سنگ ها، مناطق کوهستانی بسیار قدیمی تر از ماریا هستند. (۴۳۰۰۰۰۰۰۰۰ – ۴ ساله در مقابل ۳۸۰۰۰۰۰۰۰۰ – ۳ ساله)
  • سنگ های ماه دارای آب و ترکیبات فرّار بسیار کم می باشد، انگار که پخته شده اند و شبیه به گوشته زمین هستند.
  • ایزوتوپ های اکسیژن (Oxygen Isotopes) مشابه در سنگ ماه و زمین نشان می دهد، ماه و زمین در حدود فواصل یکسان از خورشید شکل گرفته اند.
  • چگالی ماه (۳.۳g/cm۳) کمتر از چگالی زمین (۵.۵g/cm۳) است که نشان می دهد ماه یک هسته آهن قابل توجهی ندارد.

فضانوردان نتایج علمی دیگری نیز جمع آوری کرده اند، مانند:

  • هیچ نشانه ای از فعالیت های تکتونیکی، لرزش و زمین لرزه یا جنبش در پوسته ماه نیست.
  • با وجود اشیاء فلزی در فضاپیماها و کاوشگرها، یک میدان مغناطیسی قابل توجهی در اطراف ماه قابل تشخیص نیست، که نشان می دهد در ماه بر خلاف زمین یک هسته آهن وجود ندارد.

شکل گیری ماه
در زمان پروژه آپولو در سال ۱۹۶۰، سه فرضیه در مورد چگونگی تشکیل ماه وجود داشت:

۱) فرضیه تراکم: ماه و زمین در حدود یک زمان، با هم تشکیل شده اند.
۲) تسخیر: نیروی جاذبه زمین، ماه را که سرگردان در جو بوده، اسیر خود کرده است.
۳) شکاف هسته ای: زمین به سرعت در مدار خود می چرخید، یکی از قطره های مذاب از آن جدا و ماه را تشکیل داده است.

اما بر اساس یافته های آپولو و برخی از استدلال های علمی زیر، این فرضیه ها، فرضیه های مناسبی نیستند:

  • اگر ماه و زمین با هم تشکیل شده اند، ترکیبات دو جسم باید شبیه باشد؛ که نیست.
  • نیروی جاذبه زمین برای گرفتن چیزی به اندازه ماه و نگاه داشتن آن در مدار، کافی نیست.
  • زمین به اندازه کافی سریع نمی چرخد که قطره ای به اندازه ماه در حین چرخش از آن خارج شود.

از آنجا که هیچ کدام از فرضیه ها مناسب نبود، دانشمندان به شکل دیگری به توضیح و توجیه پرداختند. در اواسط ۱۹۷۰، دانشمندان یک ایده جدید به نام فرضیه ضربه بزرگ ارائه دادند. بر اساس این فرضیه در ۴۴۵۰۰۰۰۰۰۰ سال پیش، در حالی که زمین در حال شکل گیری بود، جسم بزرگی به اندازه مریخ به زمین برخورد کرد. بخشی از بقایای گوشته و پوسته زمین معلق در فضا، مجدد با زمین ادغام شدند و باقی مانده مواد مذاب با هم آمیخته و به شکل ماه در آمدند.

فرضیه ضربه بزرگ توضیح می دهد که چرا ترکیبات سنگ های ماه شبیه به گوشته زمین است. چرا ماه هیچ هسته آهنی ندارد. به این دلیل که آهن در هسته زمین است و پس از ضربه، هسته در زمین باقی مانده است؛ و اینکه چرا سنگ های ماه به نظر پخته شده اند و هیچ ترکیبات فرّاری ندارند.

شبیه سازی های کامپیوتری نشان داده است که این فرضیه امکان پذیر می باشد.

آمار ماه

فاصله از زمین: ۲۴۰,۲۵۰ مایل (۳۸۶,۶۴۴ کیلومتر)

قطر: ۲,۱۶۰ مایل (۳,۴۷۶ کیلومتر) یا حدود ۲۷ درصد از قطر زمین

جرم: ۱۰۲۲ × ۷.۳۵ کیلوگرم، حدود ۱.۲ درصد از جرم زمین

گرانش: ۱.۶۲m/s۲ یا ۱۶.۶ درصد از گرانش زمین

میانگین دما:

  • نور خورشید: ۲۶۶ فارنهایت (۱۳۰ سانتی گراد)
  • سایه: ۲۹۲- فارنهایت (۱۸۰- سانتی گراد)

جو: ندارد.

برای مشاهده منابع اینجا کلیک کنید.

برای مشاهده منابع اینجا کلیک کنید.

مقاله علمی «ماه چگونه کار می کند؟»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری، ترجمه و نگارش هیئت تحریریه پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا مقالات وب سایت HowStuffWorks به عنوان منابع اصلی مورد استفاده قرار گرفته اند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

دیدگاه خود را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود. بخش های الزامی با * مشخص شده اند. *

*

x

پیشنهاد یو سی برای مطالعه

چرا همه ابرها باران زا نیستند؟

چرا همه ابرها باران زا نیستند؟

تا به حال با هواپیما از میان ابرها عبور کرده اید؟ یا ...