مصرف دارو؛ قبل یا بعد از غذا؟

چرا بعضی از داروها باید همراه یا بعد از صرف غذا مصرف شوند؟

۱) پیشگیری از عوارض گوارشی مانند تهوع، استفراغ یا ناراحتی های گوارشی

داروهایی که باعث ایجاد حالت تهوع، استفراغ یا مشکلات گوارشی می شوند را بهتر است بعد از غذا مصرف کنید تا از بروز چنین عوارضی پیشگیری شود. برخی از داروها باعث ناراحتی معده می شوند، پس بهتر است آنها را همراه غذا مصرف کنید تا از عوارض جانبی آنها کاسته شود. می توانید این داروها را با خوراکی هایی مانند بیسکویت، ساندویچ یا یک لیون شیر مصرف کنید تا عوارض آنها کاهش پیدا کند.

۲) درمان مشکلاتی مانند سوزش سر دل، رفلاکس یا سوء هاضمه

داروهایی که برای پیشگیری از سوزش سر دل، رفلاکس یا سوء هاضمه مصرف می شوند، آنتی اسید خوانده می شوند چرا که به محض ورود غذا به معده، این داروها از ترشح زیاد اسید معده جلوگیری می کنند. مصرف آنتی اسیدها در صورتی که بلافاصله پس از خوردن غذا یا حین غذا مصرف شوند، تاثیرگذارتر خواهد بود.

۳) اطمینان از بی اثر نشدن داروها

موادی مانند دهانشویه یا داروهایی مانند نیستاتین مایع یا ژل میکونازول (برای درمان برفک یا زخم دهان) باید پس از خوردن غذا مصرف شوند؛ به این دلیل که صرف غذا همزمان با مصرف آنها باعث شسته شدن دارو شده و در نتیجه آنها را بی اثر می کند.

۴) کمک به هضم غذا

برخی از داروهای خوراکی برای درمان دیابت باید در ساعات صرف غذا مصرف شوند تا پس از صرف غذا قند خون را کاهش دهند و از افت ناگهانی آن جلوگیری کنند. مکمل های آنزیمی که برای افراد مبتلا به پانکراتیت مزمن تجویز می شوند نیز باید همراه غذا مصرف شوند تا به هضم غذا کمک کنند.

آیا حجم غذای مصرفی همراه با دارو مهم است؟

اگر لازم است داروی شما همراه غذا مصرف شود و هنو زمان صرف غذا فرا نرسیده، می توانید آن را همراه یک میان وعده صرف کنید. اما گاهی اوقات حجم غذای مصرفی نیز مهم است؛ برای مثال اورلیستات باعث کاهش جذب چربی غذا شده و در نهایت منجر به کاهش وزن خواهد شد. پس برای تاثیرگذاری بیشتر این دارو بهتر است همراه با وعده غذایی اصلی صرف شود.

تبلیغات کتاب کدینگ تصویری ۱۱۰۰ واژه انگلیسی که باید دانست

نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، شیر و آبمیوه نیز ممکن است بر میزان جذب و تاثیرگذاری داروها تاثیر بگذارند. علاوه بر آن لازم است تا ۲ ساعت بعد از مصرف برخی آنتی بیوتیک ها، از مصرف محصولات لبنی خودداری کنید.

کدام غذاها و داروها نباید با هم مصرف شوند؟

موز

مصرف زیاد پتاسیم ممکن است باعث ایجاد ضربان غیر طبیعی قلب شود. بنابراین در صورتی که از داروهای کاپتوپریل یا انالاپریل استفاده می کنید بهتر است از خوردن غذاهای سرشار از پتاسیم مانند موز، پرتقال، سبزیجات برگ دار و جایگزین های خاص نمک خودداری کنید؛ به علاوه در صورتی که از مکمل پتاسیم یا دیورتیک استفاده می کنید، باید پزشک خود را مطلع کنید.

گریپ فروت

داروهای ضد چربی مانند استاتین ها تولید کلسترول بد را پایین می آورند. داروهای ضد اضطراب مانند بوسپیرون، داروهای ضد مالاریا مانند کوئینین و آنتی بیوتیک هایی مانند اریترومایسین یا برخی داروهای خواب را نباید همراه با گریپ فروت مصرف کنید، چرا که مواد شیمیایی موجود در گریپ فروت در جذب برخی داروها و وارد شدن آنها در جریان خون اختلال ایجاد می کند.

مصرف همزمان داروهای ضد چربی مانند استاتین ها و گریپ فروت، عوارض جانبی آنها را افزایش خواهند داد.

شیر

مصرف همزمان کلسیم با برخی آنتی بیوتیک ها مانند تتراسایکلین، سیپروفلوکساسین و داروهای پوکی استخوان مانند آلندرونیت اختلال ایجاد می کند. بنابراین نباید این داروها را همراه با لبنیات مصرف کنید. مکمل های حاوی کلسیم نیز باید چند ساعت قبل و بعد از مصرف این آنتی بیوتیک ها مصرف شوند.

شیرین بیان سیاه

شیرین بیان حاوی گلیسیریزین می باشد. ترکیب دیگوکسین و گلیسیریزین می تواند باعث ایجاد ضربان غیر طبیعی قلب و حتی حمله قلبی شود.

مصرف عصاره گیاه شیرین بیان همراه با انسولین، داروهای ضد افسردگی، قرص های ضد بارداری، رقیق کننده خون و برخی دیگر از داروها اختلال ایجاد می کند.

کلم پیچ و سایر سبزیجات برگ دار

کلم پیچ و سایر سبزیجات برگ دار، سرشار از ویتامین K می باشند و تاثیر داروهای ضد انعقاد خون را کاهش می دهند. غذاهایی مانند سبزیجات سبز رنگ، زرده تخم مرغ، نخود و عدس سرشار از ویتامین K می باشند. با این حال لازم است از مصرف آب میوه یا مشتقات Cranberry، سیر و زنجبیل همراه با داروی ضد انعقاد خون خودداری کنید؛ به این خاطر که مصرف همزمان آنها احتمال خونریزی را افزایش می دهد.

کالباس خشک یا پنیر مانده

از مصرف کالباس خشک یا پنیر مانده همراه با داروهای بازدارنده مونوآمین اکسیداز مانند فنلزین، ترانیل سیپرومین یا پروکاربازین (که برای درمان افسردگی یا شیمی درمانی تجویز می شوند) خودداری کنید.

داروهای بازدارنده مونوآمین اکسیداز، توانایی بدن در هضم تیرامین را تحت تاثیر قرار داده و باعث افزایش ریسک ایجاد عوارض جانبی مانند افزایش ناگهانی و شَدید فشار خون، سردرد شَدید، درد سینه، تند شدن ضربان قلب، حالت تهوع و استفراغ می شوند.

قهوه

کافئین باعث افزایش میزان داروهای ضد روانپریشی در خون شده و در نتیجه عوارض جانبی آنها افزایش می یابد. به علاوه لازم است در مورد استفاده از برونکودیلاتورها (گشاد کننده های راه های هوایی که برای درمان و پیشگیری حملات آسم بکار می روند) محتاط باشید، چرا که مصرف کافئین زیاد باعث کاهش تاثیرات آنها می شود.

نوشیدنی های الکلی

استفاده از داروهای آرام بخش مانند آنتی هیستامین، مورفین، کدئین و استامینوفن، داروهای دیابت، داروهای ایدز و آنتی بیوتیک ها همراه با نوشیدنی های الکلی باعث می شود فرد در معرض مخاطرات بیشتری قرار گیرد.

مصرف مسکن ها همراه با نوشیدنی های الکلی باعث ایجاد آسیب به دستگاه گوارش فرد شده و تاثیر سایر داروها را نیز کاهش خواهد داد.

برخی از علائم ناشی از تداخل میان الکل و داروها عبارتند از: خواب آلودگی، سرگیجه، مشکل در سیستم حرکتی، مشکلات حافظه، حالت تهوع، انقباض عضلات معده یا استفراغ. حتی مصرف مقدار کمی نوشیدنی الکلی با دارو باعث ایجاد چنین مشکلاتی خواهد شد.

منابع

مقاله علمی و آموزشی «مصرف دارو؛ قبل یا بعد از غذا؟»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری و نگارش هیئت تحریریه علمی پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا مقالات وب سایت های Choice و NHS و The Conversation ترجمه مجله سلام سلامت، به عنوان منابع اصلی مورد استفاده قرار گرفته اند.

برچسب ها
نمایش بیشتر
تبلیغات میزبانی وب و ثبت دامنه - های یو کمپانی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

دکمه بازگشت به بالا