پیتر دراکر (Peter Drucker): پدر علم مدیریت نوین

دپارتمان آموزشبروزرسانی در: 2026/09/06

پیتر دراکر (Peter Drucker) دارای تیپ شخصیتی INTJ (برنامه ریز)

پیتر دراکر در سال 1909 در وین متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در آنجا و لندن پایان داد. درجه دکترای خود را در حالی که به عنوان خبرنگار یک روزنامه در فرانکفورت آلمان و سپس به عنوان کارشناس اقتصادی در یک بانک بین‌المللی در لندن کار می‌کرد در رشته حقوق عمومی و بین‌الملل دریافت کرد. در سن 29 سالگی در سال 1937 به آمریکا مهاجرت کرد.

پیتر دراکر نویسنده، مدرس و مشاور تخصصی در زمینه استراتژی و سیاست است. او به خیلی از سازمان‌های بزرگ دنیا و همچنین سازمان‌های غیرانتفاعی، شرکت‌های کوچک و کارآفرین و سازمان‌های دولتی آمریکا مشاوره داده است.

آثار او:

پیتر دراکر 35 کتاب نوشته است که به بیش از 20 زیان ترجمه شده‌اند. 16 کتاب او در زمینه جامعه، اقتصاد و سیاست است. 15 کتاب در مورد مدیریت است. دو تا از کتاب‌ها رمان است. او همچنین یکی از نویسندگان کتابی در مورد نقاشی ژاپنی است. پیتر دراکر نویسنده تعداد زیادی مقاله در مجلات و ژورنال‌های مختلف است. او یکی از اعضای هیئت تحریریه وال استریت ژورنال است. او چهار سری فیلم آموزشی بر اساس کتاب‌های مدیریتی خود ساخته است.

از جمله کتاب‌های مهم او در زمینه مدیریت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

(The End of Economic Man (1936
(The Future of Industrial Man (1942
(The Concept of Corporation (1946
(The Practice of Management (1954
(Managing for Results (1964
(The Effective Executive (1967
(People and Performance (1973
(Management: Tasks, Responsibilities, Practices (1974
(The Unseen Revolution (1976
(Adventures of a Bystander (1979
(Towards the Next Economics (1981
(Innovation and Entrepreneurship (1985
(The Frontiers of Management (1987
آخرین کتاب او با عنوان Managing in the Next Society در سال 2002 منتشر شد.

پیتر دراکر (Peter Drucker): پدر علم مدیریت نوین

هنوز جوان‌ترین ذهن

دراکر تدریس خود را به عنوان استاد سیاست و فلسفه در کالج بنینگتون آغاز کرد. او بیش از بیست سال استاد مدیریت در دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه نیویورک بود. پیتر دراکر دریافت کننده تعداد زیادی جایزه و درجات افتخاری است. از سال 1971 استاد علوم اجتماعی در دانشگاه کلرمونت بوده است. دانشکده مدیریت این دانشگاه بعد از پیتر دراکر در سال 1987 ایجاد شده است. پیتر دراکر در آمریکا و دیگر کشورها به عنوان متفکر، نویسنده و سخنران اثرگذار بر سازمان‌های معاصر شناخته شده است. در سال 1997، روی جلد مجله Forbes، او به عنوان «هنوز جوانترین ذهن» معرفی شد و مجله BusinessWeek او را «ماندگارترین متفکر مدیریت زمان ما» نامید.

آقای دراکر چندین دکترای افتخاری از دانشگاه‌های سراسر جهان دریافت کرده است. او رئیس افتخاری موسسه رهبر به رهبر (Leader to Leader Institute) است. در نهم جولای 2002 او مدال پرزیدنتی آزادی را از جورج دبلیو بوش دریافت کرد. یکسری مستند درباره زندگی و کار او ده بار در شبکه CNBC از 24 دسامبر 2002 تا 3 ژانویه 2003 پخش شد. او متاهل و دارای چهار فرزند و شش نوه است. او با همسرش، دوریس، که دانشجوی هنر ژاپن و ژاپنی است در کلرمونت کالیفرنیا زندگی می‌کند.

تفکرات پیتر دراکر در مورد علم مدیریت:

مدیریت علمی دقیق نیست. به نظر دراکر، مدیریت کارورزی و کارآموزی است. در آثار وی هیچ نشانه‌ای از پیچیدگی‌ها، نمودارها و جداول پیچیده مشاهده نمی‌شود. دراکر معتقد است وسایل ساده بر ابزار پیچیده برتری دارند.

مدیریت فقط تئوری نیست. مسؤلیت اساسی مدیریت کسب نتایج ملموس است. مدیری که مسؤلیتش را بهتر انجام می‌دهد، بر مدیری که تمام تئوری‌ها را می‌داند اما در عمل کارآمد نیست، برتری دارد. برنامه‌ریزی بلند‌مدت به معنای پیش‌بینی آینده نیست، بلکه به نظر پیتر دراکر، آینده غیرقابل پیش‌بینی است. بهترین راه پیش‌بینی آینده، ایجاد آن است.

جامعه مدیریتی

مدیریت یک رشته علمی انسانی است. مدیر به پدیده‌های اصلی کیفی اعتقاد دارد. وی به روش‌های کمی اهمیت زیادی نمی‌دهد. مدیریت با ایجاد و جهت دادن توانایی‌های انسان‌ها سروکار دارد. این رشته علمی نیازمند منطق کیفی است. او به درستی زمانی را پیش بینی کرده است که ماشین‌های خودکار جایگزین کارگران خواهند شد. اما مدیران همچنان باقی خواهند ماند و به این ترتیب در آینده تمام کارمندان به مدیران تبدیل می شوند و ما از جامعه کارگری به جامعه مدیریتی گام خواهیم نهاد.

مدیریت بر مبنای هدف (Management by Objective):

مدیریت بر مبنای هدف فرآیندی است که در آن رؤسا در تشخیص هدف و هدفگذاری‌ها به منظور برنامه ریزی با یکدیگر همکاری می‌کنند تا هدف‌های تعیین شده را به بهترین وجه تامین کنند. این مقاصد و برنامه‌ها با هدف‌های کلی سازمانی مرتبط و همسو هستند. قوای فردی، منافع اجتماعی را پدید می‌آورند. در فلسفه دراکر 91 ساله، هدف نهایی یک بنگاه، آفرینش منافع اجتماعی است. سازمان درجهت تبدیل توان بشر به محصول قرارمی‌گیرد و به این ترتیب «قوای فردی، منافع اجتماعی را پدید می‌آورند». این باور، جوهر تمام فلسفه دراکر درباره مدیریت را تشکیل می‌دهد.

برچسب ها