دلواپسی چیست؟
تشویش، دل نگرانی یا دلواپسی، افراد بیشماری را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهد و میتواند چنان شَدید باشد که مبتلایان حتی حاضر نباشند خانهشان را ترک کنند یا کارهایشان را انجام دهند. بطور میانگین، 5 درصد جمعیت دنیا از اختلالات تشویشی رنج میبرند. برخی محققان عقیده دارند فناوری مدرن در بالا رفتن میزان دلواپسی موثر است. چرا که ما هر روز در هجوم حجم بالایی از پیامها، ایمیلها، رسانههای اجتماعی و بروزرسانی اخبار قرار داریم.
دلواپسی یک واکنش طبیعی انسانی است که در خدمت هدفی خاص قرار دارد. از منظر زیستی، عملکرد دلواپسی ایجاد سطح بالاتری از حس هوشیاری است که ما را برای خطرات احتمالی آماده میکند. به عبارتی میتوان آن را دکمه وحشتی دانست که طبیعت در وجود ما به یادگار گذاشته است.
وقتی دچار دلواپسی میشویم، واکنش جنگ و گریز درون ما کلید میخورد و سبب ترشح هورمونهای اپینفرین یا آدرنالین، نوراپی نفرین یا نورآدرنالین و کورتیزول میشود که به افزایش سرعت واکنشها و عملکردهای ما کمک میکند. بدن با افزایش ضربان قلب، پمپاژ خون بیشتر به ماهیچهها و افزایش حجم ششها خودش را آماده میکند تا با خطر روبرو شود.
همزمان، مغز فکر کردن به چیزهای خوشایند را متوقف میکند تا همه منابعش روی شناسایی خطرهای احتمالی متمرکز شوند. در موارد حادتر، بدن با خالی کردن مجاری گوارشی به هر طریق ممکن به دلواپسی واکنش نشان میدهد تا اطمینان حاصل کند که هیچ انرژیای جهت گوارش هدر نمیرود.
