سه شنبه , ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
خانه / آموزش / سلامتی / داروشناسی / داروهایی که نباید برای مبتلایان به فاویسم تجویز شود
راهنما و نیازمندی های رایگان خرید و فروش، استخدام و خدمات در ایران
داروهایی که نباید برای مبتلایان به فاویسم تجویز شود
داروهایی که نباید برای مبتلایان به فاویسم تجویز شود

داروهایی که نباید برای مبتلایان به فاویسم تجویز شود

با شروع فصل تابستان و به بازار آمدن سبزی ها و میوه های خاص این فصل، فعال شدن بعضی بیماری های خفته نسبت به سایر فصول سال بیشتر به چشم می آید. این به معنای فصلی بودن بیماری نیست بلکه با تغییر فصل، مجموعه ای از عوامل سبب خواهند شد تا یک بیماری علائم بالینی خود را نشان دهد. به عنوان مثال با شروع فصل بهار بروز آلرژی شدت می یابد، اما به این معنا نیست که آلرژی در سایر فصول رخ نمی دهد یا درمان می شود بلکه عوامل مستعد کننده بروز بیماری در سایر فصول به میزان کمتری وجود دارد.

یکی از بیماری هایی که در فصل تابستان عوارض خود را بیش از سایر فصول نشان می دهد، بیماری فاویسم (Favism) است. فاویسم برگرفته از واژه ایتالیایی FAVA به معنای باقلا است. این بیماری در افراد حساس به باقلا یا گرده آن ایجاد می شود و با پارگی گلبول های قرمز خون همراه است.

فاویسم در اصل یک بیماری ارثی خونی است که به علت کمبود یکی از آنزیم های گلبول قرمز ایجاد می شود. این بیماری وابسته به جنس مذکر است و در پسرها بیشتر دیده می شود. در این مقاله شما می توانید با مواد و داروهایی که نباید برای مبتلایان به فاویسم تجویز شود، آشنا شوید.

بیمار در حالت عادی طبیعی است و هیچگونه علامتی ندارد، مگر اینکه با اکسیدان های خوراکی یا استنشاقی مانند باقلا یا بعضی داروها تماس پیدا کند که در این صورت، دچار علائم حاد بیماری مانند سردرد، تهوع، استفراغ، رنگ پریدگی، بی حالی، افزایش ضربان قلب و افزایش تعداد تنفس می شود.

از سایر علائم بیماری می توان به زردی پوست و مخاط (یرقان) و تغییر رنگ ادرار (به صورت پُر رنگ و رنگ چای) اشاره کرد. این بیماری یک ناخوشی بالقوه خطرناک است، بطوریکه در موارد پیشرفته آن، کاهش سطح هوشیاری و افت فشار خون اتفاق می افتد. افراد مبتلا در حالت عادی بدون علامت هستند و چنانچه با اکسیدان تماس پیدا نکنند، ممکن است تا پایان عمر بدون علامت و ناشناخته باقی بمانند، ولی در صورت مواجهه با مواد اکسیدان و ایجاد همولیز (از بین رفتن خون) ممکن است عوارض خطرناکی برای بیمار پیش آید.

علاوه بر باقلا، برخی داروها مانند آسپرین با دوز بالا، ویتامین ث (C) و ویتامین (K)، برخی آنتی بیوتیک ها مانند کلرامفنیکل، کوتریموکسازول، سولفاستامید، نالیدیکسیک اسید، نیتروفورانتوئین، فورازولیدون، ایزونیازید، داروهای ضد مالاریا مانند کلروکین و پریماکین، داروهایی مانند فنی توئین، دیفن هیدرامین، دوپامین و گاهی استامینوفن و برخی عوامل عفونی می توانند موجب تخریب گلبول های قرمز در افراد فاویسمی شوند.

مواجهه فرد مبتلا با مایع سفید کننده و شوینده، نفتالین، اکسیدان رنگ مو، حشره کش ها و همچنین داروهای گیاهی از قبیل بنفشه، استفاده موضعی حنا، عرقیاتی مانند شاتره، کاسنی و عرق بید نیز می توانند در فرد ایجاد مشکل کنند.

این بیماری درمان قطعی ندارد و تنها راه کنترل آن جلوگیری از مواجهه فرد با ترکیبات فوق الذکر و انجام اقدامات حمایتی و مراجعه فوری به پزشک در صورت بروز علائم حاد بیماری است. از جمله اقدامات حمایتی برای بهبود بیماری می توان به مایع درمانی اشاره کرد. میزان مصرف آب و سایر مایعات را در چنین بیمارانی باید افزایش داد تا از بروز عوارض حاد مانند نارسایی کلیوی، کاهش سطح هوشیاری و تشنج به علت کمبود اکسیژن رسانی به مغز، نارسایی قلبی و حتی مرگ بیمار جلوگیری شود. این مایعات می توانند از طریق سرم (توسط پزشک) یا به شکل خوراکی به بیمار مبتلا داده شوند.

به یاد داشته باشید، یکی از مهم ترین اقدامات برای جلوگیری از بروز بیماری در افراد مبتلا به فاویسم این است که زمان مراجعه به پزشک، بیماری فرد را یادآوری کنند تا کم عارضه ترین دارو برای فرد تجویز شود. همچنین قبل از مصرف دارو و در زمان تهیه آن باید داروساز خود را در جریان بیماری فرد قرار دهید.

برای مشاهده منابع اینجا کلیک کنید.

برای مشاهده منابع اینجا کلیک کنید.

مقاله علمی و آموزشی «داروهایی که نباید برای مبتلایان به فاویسم تجویز شود»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری و نگارش هیئت تحریریه پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا مصاحبه با دکتر کاوه سالارمند – داروساز – از روزنامه جام جم، به عنوان منبع اصلی مورد استفاده قرار گرفته است.

سایت سازان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *