فراز و نشیب کداک: داستان یکی از شکستهای تلخ کسب و کار
در سال 1892 کمپانی ایستمن کداک افتتاح شد. کمپانی که با ظهور خود انقلاب بزرگی در صنعت عکاسی پدید آورد. اندکی بعد کمپانی کداک توانست با بکارگیری چند نوآوری دیگر، دوربینهای سبک با کارآیی بسیار ساده را با نام کداک وارد بازار نماید.
شعار تبلیغاتی کارخانه کداک برای دوربینهایش چنین بود که «شما دکمه را فشار دهید، بقیهاش را ما انجام میدهیم.» در مدت زمان بسیار اندکی دوربینهای عکاسی کداک در سراسر جهان شهرت یافت و میزان تقاضای آن به شدت سرعت گرفت.
دوران اوج کداک: انحصارگرای از خودراضی
کداک در همه این سال ها قدرت زیادی داشت. از عهده هر تحقیقی با هزینههای هنگفتش بر میآمد، سرمایهگذاری زیادی در تولید داشت و از همه مهمتر اینکه نبض بازار دستش بود. همه این عوامل کافی بود تا آنها به یک شرکت انحصارگر از خودراضی در میدان رقابت تبدیل شوند. نقطه ضعفی که فوجی آن را به خوبی شناخت. (فوجی فیلم رقیب اصلی کداک در بازار بود.)
المپیک لس آنجلس: پیروزی فوجی فیلم
کداک همیشه بر این باور بود که میتواند بازار های آمریکا را مطلقاً در دست داشته باشد. اما فوجی فیلم با به عهده گرفتن حمایت مالی المپیک 1984 لس آنجلس راه خودش را به بازارهای آمریکا باز کرد و اولین ضربه را به کداک زد. البته در ابتدا قرار بود کداک اسپانسر بازیها باشد.
استراتژی کداک: دوربین ارزان، فیلم دوربین گران
کداک در این 132 سال ایده خاصی داشت: شرکت دوربینهایش را ارزان میفروخت ولی به جای آن با گران فروختن فیلمهای دوربینش سود خوبی بدست میآورد.
این رویکرد تا زمانی که دوربینهای دیجیتال به بازار نیامده بودند خوب جواب میداد. اما با ظهور دوربینهای دیجیتال و درجا زدنهای کداکیها در تولید دوربینهای پیشرفته دیگر نه سودی از فروش دوربین نصیبشان شد و نه از فیلمهایی که در گذشته سود خوبی به آنها میرساند.
قاتل کداک: دوربینهای دیجیتال
با اینکه شرکت کداک یکی از اولین دوربینهای دیجیتال را در سال 1975 تولید کرد، اما نهایتاً همین دیجیتال یکی از علتهای نابودی کداک شد.
بعد از اینکه کداک دنیای تصویربرداری دیجیتال را به دنیا معرفی کرد، برای پیشبرد ساختههای دیجیتالش با فناوری روز دنیا وارد رقابت نشد. کداک در پیش بینی بازار خریدارانش درست کار نکرد. مدیران شرکت همیشه فکر میکردند، مردم طبقه متوسط هنوز دوربینهای قدیمی را ترجیح میدهند و به جای خرید دوربینهای گران قیمت دیجیتال دوباره با همان قدیمیها عکسهایشان را ثبت میکنند. غافل از اینکه راحتی کار با دوربینهای دیجیتال آنقدر به دل مردم نشسته بود که گرانی قیمتش را به همه زحمتهای دوربینهای قدیمی ترجیح بدهند. حتی تکنولوژی دیجیتال بوسیلهی اسمارتفونها به شدت گسترش یافت و حتی از خود دوربینهای دیجیتال نیز جلو زد.
در نتیجه بر اساس پیش فرض نادرست خود از آینده دنیای دیجیتال، برای توسعه فناوری انحصاری خود، تخصیص درست منابعش را انجام نداد و بازنده این عرضه شد.
سایر دلایل شکست تجاری
رزابلا ماس کانتر مشاور کداک در مصاحبه با مجلهی اکونومیست بعد از اعلام ورشکستگی، درباره شکست این شرکت دلایل زیادی ذکر کرد. یکی از آنها این بود که کداک برای تمامی کارکنانش یک شهرک مستقل ساخت و این را اشتباه بزرگ از طرف مدیریت خواند. اینکه مدیران کداک که همگی در این شهرک زندگی میکردند، بندرت با مردم عادی تماس داشتند و هیچ وقت بطور مستقیم با آدمهای عادی کوچه و خیابان رو در رو نمیشدند یک اشتباه استراتژیک بود.
این موضوع باعث شده بود که درک درستی از نیازها و ایدههای جامعه رو به رشد و رقابتی که در جهت رفع نیازها و خواستههای جامعه تلاش میکرد نداشتند.
ورشکستگی
از سال 2003 کداک روی خط سرازیری افتاد و دیگر سود نمیکرد. 13 کارخانه و 130 آزمایشگاه این شرکت در مدت کمتر از 10 سال تعطیل شدند و 47 هزار کارمند هم بیکار شدند. این یکی از تلخترین شکستهای کسب و کار بود.
تلاشهای مدیران شرکت فایدهای نداشت. نه وام 950 ملیون دلاری بانک کمکشان کرد، نه تلاش برای ثبت اختراع و ابداعهای قدیمی. ورشکستی پشت در کارخانه رسیده بود.
شرکتی که ایستمن آن را با جان و دل سرپا نگه داشته بود. بعد از این اتفاق 10 سال عمر کرد اما در آخر روز 19 ژانویه 2012 در بیانیهایی رسمی با اعلام ورشکستگی از دنیای قاب و تصویر خداحافظی کرد. شرکتی که تا سالها باعث ثبت لحظههای تلخ و شیرین زندگی میلیونها انسان شده بود، پس از 132 سال از تولید فیلم و دوربین بازماند.
