آیا خرگوش حیوان خانگی مناسبی است؟

تبلیغات

به گفته انجمن آمریکایی تولیدکنندگان محصولات پت، مالکیت خرگوش در دهه گذشته بطور چشمگیری افزایش یافته است. از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰، درصد خانواده هایی که دارای خرگوش بودند، از ۲۴ درصد به ۴۰ درصد افزایش یافت. در حال حاضر حدود ۳.۵ میلیون خرگوش با ۲.۲ میلیون خانوار در آمریکا زندگی می کنند و خرگوش به عنوان همدمی جذاب و گرمابخش در خانه، به سرعت در حال پذیرفته شدن به عنوان حیوان خانگی است.

اما چه چیزی موجب این افزایش محبوبیت شده است؟ یکی از مهم ترین عوامل احتمالاً دسترسی به اینترنت است که اطلاعات مربوط به خرگوش ها را در اختیار افراد بیشتری قرار می دهد. عبارت «خرگوش به عنوان حیوان خانگی» باعث شده که سازمان های متمرکزی شکل بگیرند، وب سایت ها، صاحبان احتمالی را جذب کنند و پروفایل هایی برای فروش خرگوش های مختلف ارائه بدهند. اینترنت همچنین باعث می شود که صاحبان جدید بتوانند اطلاعات و پشتیبانی لازم برای مراقبت از خرگوش را به عنوان حیوان خانگی دریافت کنند.

در این مقاله شما می توانید اطلاعات لازم در زمینه خرگوش ها به عنوان حیوان خانگی را بطور کامل مطالعه نمایید.

خرگوش خانگی

اگرچه اولین ارتباط خرگوش با انسان به خاطر استفاده غذایی یا خز بود،‌ اما از قرن ۱۸ میلادی مردم به عنوان حیوان خانگی از آنها نگهداری می کنند. ویلیام کاپر، شاعر بریتانیایی، برای مبارزه با افسردگی شدیدش در خانه، از خرگوش نگهداری می کرد و به شکلی شگفت انگیز از عشق و قدردانی اش برای این موجودات نوشت.

خرگوش ها می توانند حیوانات خانگی شگفت انگیزی برای انسان ها باشند. معمولاً‌ صاحبان حیوانات خودشان را از لحاظ عاطفی به یک حیوان مشخص وابسته می کنند؛ مثلاً «من یک فرد سگ دوست هستم» یا «من گربه ای هستم» اما دقیقاً چه کسی «طرفدار خرگوش» است؟

شخصیت های خرگوشی

به گفته جنیفر سیور (صاحب یک خرگوش)، یک طرفدار خرگوش کسی است که از مشاهده به اندازه کنترل لذت می برد؛ کسی که از رفتارهای طبیعی خرگوش مثل جویدن و کندن ناراحت و عصبانی نمی شود.

خرگوش ها دارای شخصیت های متمایزی هستند؛‌ آنها می توانند مانند توله سگ ها یا بچه گربه ها بازیگوش و خنگ باشند؛‌ مثل گربه های مستقل و جذاب، یا مثل سگ های وفادار و مهربان. صاحبان خرگوش مدعی هستند که خرگوش هایشان مثل سگ ها و گربه ها باهوش اند.

یک زیست شناس از دانشگاه میامی می گوید: «با بررسی رفتار روزانه ۱۶ نوع خرگوش میزان هوش شان در نژادهای مختلف متفاوت است. زیبایی و میزان آموزش پذیری شان هم متفاوت است.» خرگوش ها به راحتی می توانند اسم شان را یاد بگیرند و واکنش نشان دهند. تک کلمه ها را زود فرا می گیرند. جای خواب شان را می شناسند. حتی بعضی از صاحبان خرگوش ها با افتخار می گویند که خرگوش شان بسیاری از چیزها را در خانه تشخیص می دهد.

قبل از سرپرستی اطلاعات کسب کنید.

محبوبیت زیاد خرگوش ها در بازار کمی نگران کننده است؛ اولین دلیل این علاقه بالا، هزینه پایین خرید یک خرگوش است که باعث می شود به عنوان هدیه ای ارزان قیمت انتخاب شود. سرعت تولید مثل بالای آنها هم دلیل دیگری است که مردم خیال کنند خرگوش جدیدی می تواند جایگزین قبلی شود. اما واقعیت این است که اگر از خرگوشی به خوبی مراقبت شود یا در طبیعت باشد، عمری حدوداً ۱۰ ساله دارد که این میزان می تواند بیشتر هم باشد. زیبایی، کوچک و بانمک بودن هم دلیل دیگری است که مردم تصور کنند خرگوش مثل یک اسباب بازی است. همین تصور باعث می شود خیلی از مواقع ظرف چند روز بعد از خرید، حیوان را به پناهگاه ها بسپارند.

تجربه شخصی

کتاب ها و منابع اینترنتی می توانند به اطلاعات شما راجع به نگهداری از خرگوش ها کمک کنند اما هیچ چیز مانند تعامل «از نزدیک و شخصی» با خرگوش به شما آن احساس واقعی را نمی دهد. با این حال پت شاپ ها یا برنامه های تبلیغاتی جای مناسبی برای دیدن خرگوش ها نیست چون در این محیط ها دچار استرس زیادی می شوند. اگر می خواهید رفتارها و خلق و خوی خرگوش ها را ببینید، سری به مراکز نگهداری از آنها بزنید.

بچه ها و خرگوش: لذت یا معضل؟

زندگی با یک خرگوش می تواند چالش بزرگی برای خانواده های دارای فرزند باشد؛‌ خصوصاً آنهایی که کودک نوپا دارند. یکی از کارشناسان در این زمینه می گوید: «بچه ها و خرگوش ها در کنار هم ترکیب درستی نیستند و باید این مسئله را جدی بگیرید.» بچه ها بطور طبیعی مهربان هستند. بغل کردن، نوازش کردن و این طرف و آن طرف بردن خرگوش باعث ترس و احساس ناامنی در آنها می شود. انگار گیر شکارچی افتاده اند. خیلی از مواقع خرگوش ها از دست بچه ها می افتند و باعث شکستگی استخوان شان می شود. خرگوش ها وقتی احساس ترس و ناامنی می کنند چنگ می اندازند یا گاز می گیرند که به عنوان رفتارهای آسیب زننده از آنها یاد می شود. معمولاً در این خانه ها خرگوش ها را در قفس می گذارند و غذای نادرست و کمبود روابط اجتماعی آنها را بیمار می کند. در آخر هم یا به پناهگاه ها سپرده می شوند، یا بدتر از آن در طبیعت رهایشان می کنند.

این به این معنی نیست که خرگوش ها و کودکان هرگز نمی توانند کنار هم شاد باشند. بلکه به این معنی است که بزرگسال باید همیشه مراقب باشد و روی هر کودکی که با خرگوش تعامل دارد، نظارت کند. بچه هایی که از بزرگسالان یاد می گیرند چگونه با حیوان خانگی ارتباط درست برقرار کنند، اغلب وقتی بزرگ می شوند به حیوانات احترام بیشتری می گذارند.

انتخاب یک خرگوش دست آموز

بیش از ۱۴ نژاد شناخته شده خرگوش خانگی وجود دارد که در اندازه، رنگ، نوع خز، بدن و نوع گوش متفاوت هستند. وزن می تواند از حدود یک کیلو تا بیش از ۹ کیلو باشد. بسیاری از گونه ها ظاهر بسیار قابل توجهی دارند و خریداران را جلب می کنند. با این حال نژادهای ترکیبی اقبال کمتری از سمت خریداران دارند. سوء تفاهم رایجی وجود دارد که این نژادهای کوچکتر نیاز به فضای زندگی کمتری نسبت به بزرگترها دارند،‌ اما حتی کوچکترین خرگوش هم بسیار پُر انرژی است و به فضا نیاز دارد. ویژگی های خرگوش ها (حتی در یک نژاد) می تواند بسیار متفاوت باشد. نژادهای بزرگتر (بعضی از آنها به عنوان خرگوش های «گوشتی» یا «آزمایشگاهی» فروخته می شوند) به عنوان «غول های آرام» با ویژگی های آرام و کم دردسر گزینه مناسبی برای خانواده ها هستند. خرگوش های عقیم شده گزینه های بهتری برای نگهداری در خانه هستند چون مشکلات و بد رفتاری های ناشی از تغییرات هورمونی را ندارند.

تصمیم به پذیرفتن سرپرستی

خرگوش بعد از سگ و گربه بیشترین آمار حیوان خانگی را دارد. قبول کردن سرپرستی خرگوش ها از پناهگاه گزینه بهتری است. می توانید آنجا انواع مختلف خرگوش ها را با نژادها، اندازه، وزن و شکل های مختلف ببینید و در نهایت انتخاب کنید. نکته مهم دیگری هم که در این مکان ها رعایت شده، عقیم بودن خرگوش ها است. قبول کردن سرپرستی بیش از یک خرگوش خیلی سخت است. خیلی از خرگوش ها با هم سازگاری ندارند و در طول دعوا به هم صدمه می زنند. جفت های نر و ماده عقیم شده یا یک جنسیت عقیم شده می تواند گزینه بهتری باشد.

مراقبت های دامپزشکی

در ایالات متحده، خرگوش ها نیازی به واکسن های سالانه ندارند؛ با این حال،‌ چکاپ های منظم از بروز مشکلات بزرگ جلوگیری می کند. مشکلات رایج در سلامت آنها ناهنجاری های دندانی (رشد بیش از حد)، مشکلات دستگاه گوارش و گوش و عفونت های تنفسی فوقانی است. اگر چند خرگوش دارید، بعد از بلوغ جنسی توسط یک دامپزشک متخصص باید عقیم شوند. این نه تنها به مشکلات هورمونی شان کمک می کند بلکه از سرطان رحم در ماده ها هم جلوگیری می کند که بیش از ۵۰ درصد ماده ها دچارش می شوند.

پیدا کردن دامپزشک متخصص در خرگوش ممکن است دشوار باشد. خرگوش ها معمولاً در دانشگاه دامپزشکی مورد مطالعه قرار نمی گیرند و ممکن است با عدم آگاهی راجع به آنها بیشتر آسیب وارد کنند تا کمکی کنند. برای مثال آموکسی سیلین یک آنتی بیوتیک معمولی برای سگ ها و گربه ها است، اما می تواند برای خرگوش ها کشنده باشد. پس در انتخاب دامپزشک دقت کنید.

خرگوش به عنوان هم اتاقی

هنگامی که شما برای اولین بار خرگوش را به خانه می برید، احتمالاً در محیط جدید دچار دلهره می شود. اما اگر زمان کافی به آنها بدهید تا محیط را کشف کنند، زود با خانه اخت می شوند. به عنوان حیوانات شکارچی، خرگوش ها از فضاهای باز و جایی که احساس می کنند در معرض دید قرار دارند دوری می کنند و ترجیح می دهند به دیوار بچسبند یا زیر مبلمان پنهان شوند.

بیشتر خرگوش ها خیلی زود به محیط خانه و سر و صدا عادت می کنند؛ مخصوصاً اگر قفس شان را در اتاق پذیرایی بگذارید. خرگوش ها در جاهایی که می توانند همه اتفاقاتی که در حال وقوع است ببینند، بشنوند و بو کنند، احساس امنیت بیشتری دارند. جا دادن خرگوش در جایی از خانه که رفت و آمد و صدای کمتری دارد، باعث می شود دیرتر با محیط اخت شود. خرگوش ها همچنین با بسیاری از گربه های خانگی و بسیاری از نژادهای سگ به خوبی رفتار می کنند. حتی گربه ها و سگ هایی که در خارج از خانه زندگی می کنند؛ خرگوش ها، افراد داخل خانه را به عنوان اعضای خانواده می پذیرند و معمولاً آنها را آزار نمی دهند. معرفی باید با دقت انجام شود و نظارت بر تعاملات شان همیشه ایده خوبی است. خرگوش ها همدم های بسیاری خوبی هستند و مثل سگ ها وفادار و مهربان می باشند. برنامه طبیعی خرگوش برای افرادی که سر کار می روند مناسب است. خرگوش ها معمولاً‌ صبح و عصرها فعال هستند. پس از چند دهه که به عنوان «حیوانات خانگی جیبی» طبقه بندی می شدند، امروزه خرگوش ها به عنوان حیوانات خانگی مثل سگ، گربه و پرندگان هستند. اگر شما یک حیوان شگفت انگیز، بامزه، گرم و همراه می خواهید، خرگوش را امتحان کنید.

توصیه های کلی برای نگهداری از خرگوش

  • خانه: خانه خرگوش نیاز به طولی حداقل ۹۰ تا ۱۲۰ سانتیمتری دارد. تقریباً اندازه جای سگ ها برای خرگوش ها هم مناسب است. می توانید جایی برایشان تعبیه نکنید اما در آن صورت نیاز به مراقبت بیشتر دارند.
  • جنب و جوش: انجمن خرگوش ها چند ساعت جنب و جوش بیرون از قفس در روز یا حدود ۳۰ ساعت در هفته را توصیه می کند.
  • اسباب بازی: یک خرگوش شلوغ یک خرگوش خوشحال است. آنها ساعت ها خودشان را با یک کارتن ساده، اسباب بازی هایی مانند کلیدهای پلاستیکی، یک تکه چمن مصنوعی یا تکه ای از حوله های قدیمی و پارچه سرگرم می کنند.
  • آموزش استفاده از ظرف ادرار و مدفوع: نگاه کنید و ببینید که خرگوش تان کدام گوشه از قفسش را برای دستشویی انتخاب کرده و ظرف را همان جا بگذارید. کف ظرف چمن مصنوعی بگذارید. ظرف های چوبی پیشنهاد نمی شود.
  • دندان خرگوش: دندان های خرگوش در طول زندگی بطور مداوم رشد می کند. شما می توانید با استفاده از پوشش (یا غیر قابل دسترس کردن) تمام سیم های الکتریکی، گیاهان خانه و هر چیز دیگری که خرگوش ممکن است بجود، از آنها نگهداری کنید.
  • رژیم غذایی: خرگوش بالغ باید روزانه رژیم غذایی مناسب از علف های تازه و نامحدود، همراه با سالاد سبزیجات با برگ های سبز تیره داشته باشد. آب تازه همیشه باید در دسترس باشد. اگر خرگوش تان بیشتر از ۱۲ ساعت غذا نخورد، بلافاصله به دامپزشک متخصص مراجعه کنید.
  • نگهداری و مراقبت های کلی:‌ خرگوش خود را با مراقبت از جلو و عقب بغل کنید. هرگز خرگوش را از گوش هایش بلند نکنید. این می تواند باعث آسیب جدی شود. برس کشیدن منظم به حذف موهای اضافی کمک می کند. از دامپزشک خود بخواهید به شما نشان دهد چگونه ناخن های خرگوش را کوتاه و تمیز کنید. ناخن بیش از حد بلند می تواند از پایه بشکند و باعث عفونت شود.

منابع

مقاله علمی و آموزشی «آیا خرگوش حیوان خانگی مناسبی است؟»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری، ترجمه و نگارش هیئت تحریریه پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا مقاله مجله پیام دامپزشکان، به عنوان منبع اصلی مورد استفاده قرار گرفته است.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مشابه