3 ویژگی مشترک کارخانههای آینده
مدتهای مدیدی است که کارخانهها نه به عنوان یک منبع درآمد و رفاه اجتماعی، بلکه به عنوان یک منبع آلودگی و سر و صدا با استخدام هزاران نفر در سطوح پایین در اذهان مردم جای گرفتهاند. اما امروزه کارخانهها در حال تغییر و تحولات ژرفی هستند. پیشرفتهای چشمگیر در تکنولوژی، اتوماسیون و جهانی شدن، در بطن این تحول قرار دارند که تولیدکنندگان چگونه و کجا به طراحی، ساخت، اجرا و ادغام شبکههای کارخانه خود میپردازند.
همچنین آنها در تغییرات قابل توجه عملیاتی، سیاسی و اجتماعی پیشگام هستند. از منطقهای در آمریکا گرفته تا روستاهای هند و چین، سوالهای بسیاری مطرح میشود و به گوش میرسد که تکنولوژی چگونه در نحوه تولید و توزیع محصولات ما تحول ایجاد میکند؟ آیا اتوماسیون و تجارت آزاد مشاغل با ارزش، کارخانهها را از بین میبرند؟ کدامین مهارتها مورد نیاز هستند؟ جوامع چگونه در مواجهه با فناوریهای جدید تولید، پیروزمندانه عمل کنند؟ تولیدکنندگان چگونه و چه زمانی باید تجهیزات قدیمی خود را برای پذیرفتن فناوریهای جدید ارتقاء دهند تا باعث افزایش بازده و بهرهوری برای دریافت مزایا شوند یا صرفاً به حفظ رقابت بپردازند؟
اینها مجموعه سوالاتی هستند که در مجمع جهانی اقتصاد در مورد تولیدات آینده مطرح شده بودند. شرکتها، دولتها و جوامع مختلف باید بطور یکسان و هماهنگ به درک این تکنولوژی بپردازند و با همکاری یکدیگر موفقیت کارخانهها را در آینده تضمین کنند. در این مقاله شما میتوانید با تاثیر تکنولوژی بر تولید و توزیع محصولات کارخانهها آشنا شوید.
آینده کارخانهها به چه صورتی خواهد بود؟
پاسخ این گونه سوالات در کارخانههایی خواهد بود که فناوریهایی نظیر پرینترهای سه بعدی، روباتیک پیشرفته، اینترنت اشیاء، هوش مصنوعی، دستگاههای پوششی و واقعیت مجازی و افزوده را همگرا میکنند تا به ایجاد ارزشهای جدید و توانمند ساختن کارخانههایی با انعطاف و کارآیی بیشتر در آینده بپردازند. ارزش ایجاد شده حقیقی است. تولید کنندگان بزرگ جهان با افزایش بهرهوری و کاهش 30 درصدی هزینهها باعث پیشرفت در بهرهوری عملیاتی، کم کردن موجودی و نیز پایین آوردن هزینههای انرژی و آب و کاهش وقایع مربوط به ایمنی شدهاند.
در حالی که سرعت نحوه تغییر در میان شبکهها توسط صنعت و کشور متفاوت خواهد بود، کارخانههای آینده به یک فضای دیجیتالتر، مجازی و دارای منابع با صرفهتر تبدیل میشوند. این محیط هم در زمینه دسترسی به اطلاعات و هم در زمینه سخنگو بودن دستگاهها و هدایت یکدیگر، مرتبطتر از گذشته خواهد بود. این مکان جایی است که در آن اتوماسیون، شبیهسازی، تجسم و تجزیه و تحلیل بطور گستردهای برای حذف ضایعات و افزایش بهرهوری از لحاظ تولید مواد، مصرف انرژی، تلاش و زمان، بیشتر بکار گرفته میشود. بطورکلی کارخانههای آینده دارای سه ویژگی مشترک هستند:
1) پروسه متصل، اتوماتیک و منعطف فروشگاههای دیجیتال
اینترنت اشیاء و قابلیت اتصال ترکیب شده با تجزیه و تحلیل و هوش مصنوعی باعث افزایش بهرهوری دارایی، کاهش مدت زمان خاموشیهای برنامه ریزی نشده و تعمیر و نگهداری میشود و به تولیدکنندگان این اجازه را میدهد تا منابع جدیدتری را کشف کنند. طراحان و اپراتورها با بکارگیری دوقلوهای دیجیتال، شبیهسازی و واقعیت مجازی، به منظور بهینهسازی طراحی، فرآیندهای تولید و جریانهای مواد، عملاً در رسانههای تعاملی غوطهور میشوند. چاپگرهای سه بعدی پتانسیل بالایی را برای محصولات طرح جدید و با قابلیتهای عملکردی همچون امکان سفارشیسازی عرضه میکنند.
2) ارتباط جدید میان اپراتورها و دستگاهها
فناوریهای نوین در حال تغییر ماهیت کار و مهارتهای مورد نیاز اپراتورها هستند. عمده وظایف روباتها را انجام کارهای دشوار، خطرناک و کثیف تشکیل میدهد و همچنین روباتهای همکار بطور فزایندهای پا به پای اپراتورها فعالیت میکنند. همچنین واقعیت افزوده و دستگاههای پوششی نیز در حال تغییر چگونگی تعلیم، جمعآوری و تصمیمگیری در فروشگاهها هستند که موجب افزایش کیفیت، بهرهوری و انعطاف میشود.
در واقع همانگونه که تکنولوژی این امکان را برای کارکنان فراهم کرده است تا بتوانند بهرهوری خود را افزایش دهند، کار سنگین نیز در بسیاری از عرصهها مقرون به صرفهتر خواهد بود. احتمالاً بسیاری از ترکیبات انسانی – سایبری در کارخانجات در سالهای آینده مخصوصاً در دهه پیشروی باقی خواهند ماند. تکنولوژی هم در بازارهای توسعه یافته که افراد از سختی کار رنج میبرند و هم در بازارهای سطح پایینتر که کارکنان آن نیازمند افزایش مهارتهای خود هستند، به عنوان یک گام ارزشمند به شمار میآید که موجب به ثمر رساندن بازدهی بهرهوری و ایجاد استراتژی کارهای شروع نشده، میشود.
3) ساختار، مکان و مقیاس کارخانهها
کارخانهها در آینده بسیار کارآمدتر و پایدارتر خواهند بود. همچنین بطور فزایندهای از خطوط قابل تغییر تشکیل شدهاند که مجدداً میتوانند به راحتی برای چندین دسته تولید تنظیم شوند. فناوریهای تولید دیجیتال این امکان را برای توسعه دهندگان نرم افزار، طراحان محصول و نیز تکنیسینهای تولید فراهم میآورد تا در محیطهای باز به فعالیت خود بپردازند. از آنجایی که تکنولوژی، نقش کار کم هزینه را کم رنگ میکند و اقتصاد مقیاس را کاهش میدهد، تولیدات توزیع شده به یک معیار اصلی تبدیل میشوند. علاوه بر این، تولیدکنندگان قادر خواهند بود تا آثار تولیدات سنتی خود را با واحدهای کوچکتر و انعطافپذیرتری که در کنار نقاط مصرف قرار دارند، تقویت کنند و این اجازه را دارند تا نیازهای محلی خود را با یک زنجیره تامین پاسخگوتر فراهم سازند. این کارخانههای مجهزتر، کارآمدتر و کم زبالهتر به پیشرفت در چرخه اقتصاد کمک چشمگیری میکنند.
در حالی که تمام این روندها احتمالی است، کارخانهها در آینده دنبالهرو یک پارادایم واحد نمیروند. از آنجایی که بخشهای صنعتی و در حال توسعه در مقایسه با اقتصاد توسعه یافته در مسیر خود حرکت میکنند، در برخی مکانها نیز تغییرات به صورت خیلی سریع اتفاق میافتد یا در بعضی موارد کاملاً متفاوت به نظر میرسند. در عین حال و با توجه به قابلیتهای در حال تغییر، تولیدکنندگان ملزم هستند در مورد استراتژیهای سرمایه گذاری خود تجدیدنظر کنند تا افقهای سرمایه گذاری تاریخی را منسوخ کنند که برخی از آنها در حال حاضر وجود دارند و برخی نمیتوانند این مدت طولانی را تحمل کنند.
همانگونه که تکنولوژی جریان کار را تغییر میدهد و به حذف مشاغل مقیاسگرا، کم هزینه و بر پایه کار سخت میپردازد و مشاغلی را که بر پایه مهارتهای بالا استوار هستند، به مراکز بازارهای منطقهای توزیع میکند، جوامع نیز میتوانند با پیشبرد مهارتهای لازم و زیرساختها به موفقیت دست یابند. اینجا دقیقاً نقطهای است که سیاستگذاران باید رهبری مشارکت در کسب و کار، دانشگاهها و سازمانهای اجتماعی را برای آمادهسازی جوامع خود بر عهده گیرند. در حالی که انقلابهای صنعتی گذشته از چندین نسل عبور کردهاند، اگر جوامع قصد عبور از چهارمین انقلاب صنعتی را ندارند، باید سریعاً پاسخگو باشند.
منابع
- سین موناهان. مجمع جهانی اقتصاد.
