درآمدزایی شبکه های اجتماعی از چه راهی است؟

تبلیغات

امروز به سختی می توان فردی را پیدا کرد که از گوشی های هوشمند استفاده نکند و در یک یا چند شبکه اجتماعی حضور نداشته باشد. حال این سوال مطرح می شود که شرکت هایی مانند فیسبوک، گوگل یا توئیتر چگونه زیرساخت های لازم برای پشتیبانی از میلیاردها کاربر را تامین می کنند و آنها را فعال نگه دارند؟ هزینه های گزاف ارائه چنین خدماتی آن هم به صورت رایگان از کجا فراهم می شود و در یک کلام درآمدزایی شبکه های اجتماعی از کجا است؟

در این مقاله شما می توانید با راه های کسب درآمد شبکه های اجتماعی آشنا شوید.

سرمایه گذاری خطرپذیر

سرمایه گذاری خطرپذیر یا Venture Capital روشی است که بسیاری از استارت آپ ها، فعالیت شان را با آن شروع می کنند و شامل حمایت مالی از پروژه های احتمالاً آینده دار و سهیم شدن در سود نهایی می شود. وب سایت هایی مثل فیسبوک، توئیتر و… صدها میلیون دلار از سرمایه گذاری پُر خطر مالی یا فنی در استارت آپ های آینده دار (معمولاً در ازای دریافت مقدار مشخصی از سهام شرکت) در طول عمر خود بدست آورده اند که برخی از آنها به یکی از منابع اصلی درآمدی شرکت نیز تبدیل شده اند. همچنین در بسیاری از مواقع این استارت آپ ها، فناوری های جالبی توسعه می دهند که بعدها در دیگر محصولات شرکت سرمایه گذار بکار گرفته می شود.

البته شرکت های موفق و بزرگ فعلی، سرمایه گذاری های درست و به موقع داشته اند. بسیاری از نام های بزرگ قدیم دنیای فناوری به دلیل سرمایه گذاری های نادرست یا استفاده نکردن از موقعیت ها، اکنون فراموش شده اند.

تبلیغات

عضویت

تمام شبکه های اجتماعی به کاربران اجازه می دهند بطور رایگان از خدمات آنها استفاده کنند. اما برخی از آنها در ازای دریافت مبلغ مشخصی به عنوان حق عضویت، برای جذب مشتری و ترغیب کاربران به پرداخت این هزینه قابلیت های دیگری را هم در اختیار کاربران پولی قرار می دهند. برای مثال در سایت Reddit داشتن عضویت ویژه به معنی دسترسی به نسخه بدون تبلیغات سایت، دسترسی به انجمن های خاص، دریافت نشان در پروفایل کاربری و بسیاری مزایای دیگر است، یا در شبکه LinkedIn که مختص ایجاد ارتباطات شغلی است و برای کاریابی به کار می رود، با خرید عضویت می توانید به دوره های آموزشی، اطلاعات تکمیلی درباره مراجعان به حساب کاربری و قابلیت ارسال پیام به کارفرمایان دسترسی پیدا کنید.

بیشتر کاربران این عضویت ها را خریداری نمی کنند و به همین دلیل هم حساب کاربری پایه رایگان است، اما تعداد کاربرانی که به استفاده از مزایای عضویت پولی علاقه دارند، آنقدر هست که یک منبع درآمدی برای این شرکت ها بشمار برود.

نمایش تبلیغات

این شاید علنی ترین فعالیت درآمدزایی شبکه های اجتماعی باشد و اصلی ترین منبع درآمد آنها نیز بشمار می رود. در واقع می توان گفت دلیل اصلی طراحی اعتیادآور رابط کاربری و فضای بسیاری از این شبکه های اجتماعی، افزایش زمان متوسط فعالیت کاربران و نمایش تبلیغات بیشتر است. این روزها تقریباً در هر سایت یا سرویس عمده اینترنتی مورد بمباران دائمی تبلیغات مختلف از توئیت های اسپانسردار تا ویدئوهای تبلیغاتی اینستاگرامی و تبلیغات هوشمند فیسبوک قرار می گیرید.

اگر این نکته را در نظر بگیرید که سایتی مثل فیسبوک ماهانه ۲.۶ میلیارد کاربر فعال دارد، متوجه حجم فعالیت ها و گسترده وسیع پوشش تبلیغاتی آنها خواهید شد. سایت ها و اپلیکیشن هایی که در رده شبکه های اجتماعی قرار می گیرند، از شرکت ها و تولید کنندگان مبالغ عظیمی برای نمایش تبلیغات دریافت می کنند که با توجه به گستردگی جامعه مخاطبان و ابزارهای هوشمندی که برای نمایش موثر تبلیغات در اختیار دارند (و همگی بر پایه اطلاعات خود شما بنا شده اند) جای تعجب ندارد. برای مثال مشتری می تواند انتخاب کند تبلیغ شرکت یا محصول مورد نظر برای مدت بیشتری نمایش داده شود یا به صورت هوشمند برای افرادی که الگوریتم های هوش مصنوعی معمولاً به درستی مخاطب مناسب برای آن تبلیغات در نظر گرفته، نمایش داده شود.

یک نکته مهم و اساسی، حفظ توازن بین محتوای جذاب و تبلیغات است، چرا که تبلیغات گسترده می تواند تاثیر معکوس داشته باشد و حتی سرویس محبوبی مثل MySpace را به زیر بکشد.

اطلاعات کاربران

یکی دیگر از منابع اصلی درآمد شبکه های اجتماعی که خیلی حرفی از آن زده نمی شود، گردآوری و فروش بزرگ داده های بدست آمده از کاربران است. البته این نوع اطلاعات همواره با اما و اگرهای فراوان و پرسش های اخلاقی متعدد همراه بوده اند. البته نکته مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که گوگل، فیسبوک یا توئیتر این اطلاعات را به همراه مشخصات فردی کاربران به کسی واگذار نمی کنند، بلکه با استفاده از فناوری های مختلف از جمله هوش مصنوعی، این اطلاعات غیرشخصی سازی شده و تنها الگوهای رفتاری کاربران در مقیاس بزرگ را در اختیار علاقه مندان قرار می دهند.

برای مثال بیشتر از ۱۳ درصد از درآمد توئیتر از فروش دسترسی پیشرفته به API این سایت است که قابلیت مشاهده تمام توئیت های یک موضوع، نمونه برداری و تحلیل آنها را به مشتری می دهد. فیسبوک نیز سال گذشته در ماجرای درز اطلاعات کاربران به یک موسسه داده پردازی انتخاباتی برای مدت ها در مرکز خبرها بود و با موجی از واکنش منفی کاربران و متخصصان مواجه شد و گفت این کار را عمداً انجام نداده است. شرکت های بزرگ در این رده تمایلی به دادن اطلاعات خام به دیگران ندارند و تنها با دسته بندی کاربران بر اساس رفتارشان در آن شبکه اجتماعی، آنها را در گروه های مختلفی دسته بندی کرده و امکان نمایش تبلیغات بخصوص برای این دسته بندی ها را به مشتریان خود می فروشند.

شبکه های اجتماعی وقتی از حد مشخصی بزرگتر می شوند، شروع به ایجاد تنوع در درآمدهای خود می کنند. برای آن دسته از شرکت ها که توانایی مالی کافی داشته باشند، خرید شرکت های موفق دیگر یکی از معمول ترین این روش ها است و بهترین نمونه این کار هم فیسبوک است که با خریدهایی مثل اینستاگرام، واتس اپ و شرکت واقعیت مجازی اوکولوس هم تنوع قابل ملاحظه به درآمدهای خود داده و هم قادر به رقابت در چند حوزه کلیدی فناوری با دیگر رقبا شده است.

منابع

مقاله علمی و آموزشی «درآمدزایی شبکه های اجتماعی از چه راهی است؟»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری، ترجمه و نگارش هیئت تحریریه علمی پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا مقاله خشایار مریدپور، به عنوان منبع اصلی مورد استفاده قرار گرفته است.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

دکمه بازگشت به بالا